Yt Framework

Bardzo duży wpływ na barwę dźwięku oraz precyzję i szybkość grania kostką ma wpływ materiał, z którego jest ona wykonana oraz jej kształt i grubość.

Trzeba więc zaopatrywać się w różne kostki, testować je i porównywać. Mogą to być kostki małe, średnie, duże, ostro zakończone i zaokrąglone, elastyczne, sztywne, grube, drewniane, kamienne, metalowe i z różnych rodzajów plastiku. Umożliwia to wyrobienie sobie na ich temat opinii i wyciągniecie wniosków. Jakich?

Im lepszą techniką dysponujemy, tym mniejsze znaczenie ma kostka, jakiej używamy pod warunkiem, że używamy stale jednej i tej samej kostki. Konsekwencja w używaniu tego samego przedmiotu - o stałej grubości, wielkości i elastyczności - wyrabia w palcach coś w rodzaju wewnętrznej pamięci. Kostka staje się wtedy przedłużeniem ciała.

Kostkę miękką trzymamy dość mocno, ponieważ moment ugięcia daje ona sama. Natomiast kostkę twardą chwytamy bardziej elastycznie, tak aby przy uderzeniu w strunę następowała chwilowa zmiana jej położenia, w ramach sprężystości opuszków palców.

Jeżeli chcemy mieć kostkę wydającą dźwięk jasny, musi ona być ostro zakończona. I przeciwnie, jeżeli gramy kostką zakończoną tępo, dźwięk będzie bardziej matowy. Trzeba przy tym zaznaczyć, że zakończenie tępe sprawia większą trudność przy różnicowaniu dynamicznym, względnie akcentowaniu fraz melodycznych.

Stopień elastyczności kostki wpływa przede wszystkim na rodzaj ataku. Elastyczne kostki dają mocniejszy i ostrzejszy tzw. klang, w odróżnieniu od kostek mało elastycznych. Łagodniejsze brzmienie uzyskamy stosując materiały miękkie, a w skrajnym przypadku np. skórę. Ważna dla dźwięku w momencie uderzenia jest powierzchnia kostki mająca kontakt ze struną. Gładka daje atak suchy, bardziej szorstka – ostrzejszy. Stosując materiały zbyt twarde narażamy się na spotęgowanie dość nieprzyjemnego efektu. Podczas gry legato, w momencie uderzenia kostką w brzmiącą strunę, zanim wprowadzimy ją ponownie w drgania, zostaje ona głośno stłumiona, obijając się o twardą powierzchnię kostki. Podczas gry wywołuje to wrażenie jakby trzasków, które nie wpływają korzystnie na brzmienie. Odpowiednią techniką można je zredukować, ale nie można wyeliminować całkowicie. Dążąc do zlikwidowania tych efektów, należy zmniejszyć masę kostki, a więc stosować cieńszą i lżejszą lub używać kostek z materiału o miękkiej powierzchni. Niekiedy kostki mają specjalne wyżłobienia lub naklejane krążki, np. z korka, które zapobiegają wyślizgiwaniu się kostki z palców.

Gitarzyści wybierają rodzaj kostki również pod kątem swojej techniki. Są też tacy, którzy mimo mnogości rodzajów oferowanych kostek nie znajdują odpowiedniej dla siebie i wykonują je wówczas sami.

Więcej porad:
„Gitara Jazzowa” – Marek Bliziński
http://www.magazyngitarzysta.pl/warsztat/porady.html

Andrzej Ossowski